Uitleg over het begrip stagflatie
Stagflatie is een periode van stijgende prijzen (inflatie) gecombineerd met krimpende economische groei (stagnatie) en hoge werkloosheid. Het woord ‘stagflatie’ is een samenvoeging van ‘inflatie‘ en ‘stagnatie‘.
Stagflatie is een uniek scenario omdat inflatie meestal juist voorkomt in periodes van sterke economische groei en daarmee dus een stijgende vraag naar goederen en diensten. Bij stagflatie daarentegen is er inflatie tijdens een slechte economische periode.
De term “stagflatie” werd voor het eerst gebruikt in de jaren 60 door een Britse politicus.
Tijdens een periode van stagflatie is er sprake van hoge inflatie.
In tijden van stagflatie gaat het minder met de economie en is er sprake van krimpende/trage economische groei. Oftewel, de economie stagneert.
Een derde kenmerk van stagflatie is een stijgende werkloosheid.
Het is goed om te weten dat er momenteel geen 100% eensgezindheid is over de potentiële oorzaken van stagflatie. Hieronder geven we enkele veel voorkomende verklaringen voor stagflatie.
Een potentiële oorzaak van stagflatie is een scherpe daling in aanbod. Hierbij speelt met name olie een grote rol. Als de olieprijzen stijgen, dan wordt het duurder om bepaalde goederen te produceren. Dus de productiekosten gaan omhoog en er kan minder geproduceerd worden.
En vanwege stijgende productiekosten kunnen bedrijven ervoor kiezen om medewerkers te ontslaan zodat ze besparen op arbeidskosten.
Een tweede theorie is dat stagflatie plaatsvindt vanwege slecht economisch beleid.
Bijvoorbeeld als een overheid wetgeving doorvoert die bedrijven pijn doet en tegelijkertijd ook de geldhoeveelheid in de economie te snel vergroot. Deze combinatie kan leiden tot krimpende economische groei en hoge inflatie.
Een voorbeeld van stagflatie is de jaren 70 van de 20e eeuw in de Verenigde Staten.
Er was al sprake van hoge inflatie begin jaren 70 toen de OPEC in 1973 een olie-embargo opzette tegen Westerse landen. Olieprijzen schoten omhoog en de prijzen op andere goederen stegen ook. Werkgevers lieten medewerkers gaan, wat zorgde voor stijgende werkloosheid.